چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › فضائل
خوشترین نغمه در آفاق بود نام حسین
أنت مولا و أنا العبد حسین
خوشترین نغمه در آفاق بود نام حسین
نمک مجلس عشاق بود نام حسین
بردن نام حسین اذن خدا می طلبد
نظر مرحمت فاطمه را می طلبد
بردن نام حسین دیده ی تر می خواهد
سینه ای سوخته از سوز جگر می خواهد
نام او اعظم اسماء خداوند جلی است
دلربایی ز خدا کار حسین بن علی است
بردن نام حسین عز و شرف داده مرا
سرفرازی پسر شاه نجف داده مرا
گوهر اشک عزایش
سبب فخر من است
خواندن نوحه برایش سبب فخر من است
هر کجا بزم عزای گل زهرا بر پاست
سر من خاک ره سینه زنانِ مولاست
من سگ قافله ی عشق حسینم مردم
بسته در سلسله ی عشق حسینم مردم
یا حسین جان نظری کن به من دلداده
نشود باز مرا از در تو قلّاده
جز تو کس نیست خریدار من بیچاره
جان زینب نظری سگ نشود آواره