چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
برادر جان سرت کو آمدم دور سرت گردم
برادر جان سرت کو آمدم دور سرت گردم
الهی من فدای زخم های پیکرت گردم
تو ماندی من ز خون حنجرت گیسوکنم رنگین
بمان تا همسفر با خون پاک حنجرت گردم
کنار قتلگه با خود دو دریا اشک آوردم
مگو سقا نداری آمدم آب آورت گردم
تعهد کرده ام تا جان به تن دارم برادر جان
به کعب نی سپر بر حفظ جان دخترت گردم
به مقتل میهمان پیکر صدپاره ات گشتم
از اینجا می روم کوفه که مهمان سرت گردم
سپر کردم تن و از تازیانه می کشم منت
به امیدی که سر تا
پا شبیه مادرت گردم
طواف آوردم و دور تو گشتم حال رخصت ده
که یک بار دگر دور تو جای اکبرت گردم
تو از خون علی اصغر رخ خود لاله گون کردی
من از خون تو رنگین چون علیِّ اصغرت گردم
تمام لشکرت پیش خدا رفتند، رخصت ده
که من خود با تن تنها تمام لشکرت گردم
بخواه از من به این سوزی که داری درجگر«میثم»
به نزد مادرم زهرا شفیع محشرت گردم