چهارده معصوم (ع) › حضرت امام حسین(ع) › شهادت
دوباره دل شده دریایی از غم
دوباره دل شده دریایی از غم
که سر زد از افق ماه محرم
نسیم ناله از هر سو وزیده است
ز چشم آفرینش خون چکیده است
در و دیوار رخت غم به بر کرد
زمین هم خاک از ماتم به سر کرد
عَلَم های عزا هر جا بلند است
به هر سو رو کن ، این آوا بلند است
که آمد ، ماه اشک و سوز طاها
حسینم وا حسینم وا حسینا
محرم چیست؟ دل در شور شین است
محرم ماه میقات حسین است
محرم ماه حج عشقبازان
منایش کربلای سرفرازان
محرم ماه احرام شهادت
کجا؟ سعی و صفای استجابت
محرم ماه غیرت پایداری
بپای وصل جانان بیقراری
محرم ماه مستی از می عشق
سماع
و پایکوبی در پی عشق
میان موج خون رقص رهایی
به گلدشت عطش ذکر خدایی
محرم جلوه یاد حسین است
محرم غربت آباد حسین است
محرم حرمت دین را نگهداشت
نهال اشک را در دیده ها کاشت
حسین فاطمه شد کشته اشک
به یادش چشم ها آغشته اشک
به یاد او خدا هم گریه کرده است
از آدم تا به خاتم گریه کرده است
محرم فصل خون در لاله چیدن
نوای العطش از گل شنیدن
محرم ماه شور و عشق و احساس
محرم ماه جانبازی عباس
مهی آمد که آن پهلو شکسته
کنار ساقی مجروح و خسته
برایش گریه و نوحه گری کرد
گل ام البنین را مادری کرد
مهی که گشت پرپر دشت یاسین
به دست پنچه خونریز گلچین
مهی که باغ گلهای مدینه
فسرد از یورش شمشیر کینه
مه با حضرت حق راز گفتن
به گوش اصغر از پرواز گفتن
مه معراج هفتاد و دو عاشق
فراز نی ، سر قرآن ناطق
طلوع مهر روی نیزه شب
شکوه صبرِ مرد آسای زینب
محرم کربلا را کربلا کرد
محرم سینه ها را نینوا کرد
حسین جان چشم من دریائیِ تو
دلم گردیده عاشورایی تو
به سوز خیمه ها شام غریبان
دل آتش نهادم را بسوزان