چهارده معصوم (ع) › حضرت امام صادق(ع) › فضائل
از این زندگی سیرم = بیا بیا بیا مادر
از این زندگی سیرم = بیا بیا بیا مادر
دعا کن که بمیرم = بیا بیا بیا مادر
دلای هر پیر و جوون ، هر کسیکه دل عاشقه
داد می زنه رو به بقیع ، آقام امام صادقه
میاد میون کوچه ها ، بازم صدای یه غریب
تو نفسای آخرش ، می خونه هی امن یجیب
افتاده بود یه گوشه و ، فاطمه رو صدا می زد
از شدت زهر جفا ، رو خاکا دست و پا می زد
دل خون شده داره = ز غصه دل بیقراره
تو این نفسهای آخر = بیاد در و دیوار دیواره
این بی حیا مردم خدا ، قلب مرا بشکسته اند
میون کوچه چون علی ، دستای من رو بسته اند
تو یه شب سرد و تاریک ، یه عده ای وحشیونه
خونمو آتیش کشیدند ، نامردای اون زمونه
نه عمامه و نه عبا ، به روی دوشم ای خدا
من می دویدم به یادِ ، مادر میون کوچه ها
از این زهر جفا جو = دلم شد پاره پاره
لب تشنه ام اکنون = یاد لب تشنه ی یاره