چهارده معصوم (ع) › حضرت امام صادق(ع) › فضائل
ای روی تو قبله ی حقایق
ای روی تو قبله ی حقایق
یا حضرت کاشف الحقایق
ارکان علوم ، پای بستت
سر رشته ی نُه فلک بدستت
دریای معارف و معانی
استاد کتاب آسمانی
نطق تو به علم ارتقا داد
بر نهضت کربلا بقا داد
مفتاح نجات مذهب تو
اسلام رهین مکتب تو
عرفان و طریقت و بصیرت
دلباخته ی ابو
بصیرت
حاکم به زمان ، اشاره ی تو
استاد جهان زُراره ی تو
آوای ملک ندای درست
ارواح رُسل به پای درست
جز خواجه ی کائنات احمد
بوالقاسم و مصطفی محمد
از هر نبیی مقدّمی تو
حتی ز رُسل مقدّمی تو
هارون تو در تنور آتش
گل سبزه کند ز نور آتش
جان بخش وجود ، مُرده ی تو
منصور شکست خورده ی تو
هم زمره ی اولیاء مطیعت
هم کعبه ی انبیاء بقیعت
در محفل بحث مومن طاق
شد طاقت بوحنیفه ها طاق
این مؤمن طاق آیه ی توست
شاگرد بلند پایه ی توست
باید چو توئی امام دیگر
کآید به جهان هشام دیگر
آنکو که به سن نوجوانی
شد پیر معانی و مبانی
از کرسی درس تو نمایان
استاد چو جابربن حیان
محصول مقدس بیانت
حمران و مفضّل و ابانت
سه جام جهان نمای دانش
سه عبد خدا ، خدای دانش
من نور ز مکتب تو دارم
با مذهب این و آن چکارم
من مرغ و ترانه ام تویی تو
آب و گل دانه ام تویی تو
بگذار به دفترم بخوانند
من جعفریم همه بدانند
افسوس که حرمتت شکستند
پیوسته دلت ز کینه خستند
از خانه برون به حال خسته
بردند ترا دو دست بسته
دشنام ز خصم خود شنیدی
شب در پی مرکبش دویدی
با پا و سر برهنه آن شب
جانت ز الم رسید بر لب
بردند ترا به قصر حمرا
لرزید به خُلد ، قلب زهرا
منصور ترا نمود تحقیر
بر کشتن تو کشید شمشیر
چون دید نبی کند نگاهش
لرزید تن و دل سیاهش
دردا که ترا به قهر کشتند
آخر ز شرار زهر کشتند
اندام تو قطره قطره شد آب
رفتی ز شرار زهر از تاب
سوگند به قبر بی چراغت
پیوسته به قلب ماست داغت
بزم غم تو مدینه ی ماست
قبر تو همیشه سینه ی ماست
ای دوستی تو هست میثم
فردا تو بگیر دست میثم