چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › فضائل
دو تا خورشید دو تا ماهند....
دو تا خورشید دو تا ماهند، دو تا چشمه دو تا دریا
یکی ساقی یکی کوثر، یکی حیدر یکی زهرا
دو تا آسمون، کهکشون، اما بی قرینه
هر دو تا جوون، مهربون، تو شهر مدینه
علی می میره برای زهرا=قبله ی زهرا علی اعلی
دو تا نور ناب نابند، هر دو تا شون آفتابند
دو تا مظهر زلالی، دو تا سر چشمه ی آبند
دو تا قبله توی قلبا، دو تا کعبه توی دنیا
یکیشون بابای آدم، یکیشون مادر حوا
هر دو تا نور تجلی، اهالی عرش اعلی
روی خاک قدم گذاشتند، واسه خاطر دل ما
اما آدمای سنگی، مردم شهر دو رنگی
بهشون حمله آوردند،
با هزار نامرد جنگی
بسکه کینه بی امونه، دلاشون و می سوزونه
یکی آورده طناب و، یکی همراش تازیونه
یکی با دستای بسته، یکی با دست شکسته
یکی بین غم گرفتار، یکی بین خون نشسته
یکی میر مؤمنینه، یکی دختر امینه
یکیشون انگشت نما و ، یکیشون نقش زمینه
یکیشون که رو گرفته است، کشتی پهلو گرفته است
اون یکی مثل جنینی، به بغل زانو گرفته است