چهارده معصوم (ع) › حضرت امام صادق(ع) › شهادت
بی یاورم و تنهایم ، از حق خودم محرومم
بی یاورم و تنهایم ، از حق خودم محرومم
در شهر مدینه یارب ، چون مادر خود مظلومم
عدو به خانه حمله ور شد = نصیب من غم سحر شد
دل فلک ز آه من سوخت
خدا تمام حاصلم سوخت = به یاد کربلا دلم سوخت
دل فلک ز آه من سوخت
در سینه ی محزون من ، صد لشکر غم جا دارد
سیمای من دلخسته ، از غصه نشانها دارد
عدوی بی حیای نامرد = مرا شبیه مادرم کرد
دلم اسیر غصه ها شد
غریب این مدینه هستم = طناب کین زده به دستم
دلم اسیر غصه ها شد