چهارده معصوم (ع) › حضرت امام صادق(ع) › شهادت
از در خونه ی من هم شعله ها زبونه می زد
از در خونه ی من هم شعله ها زبونه می زد
نیمه شب بود ولی دشمن با لگد به خونه می زد
بر سر سجاده بودم که نمازمو شکستم
دشمنای بی مروت کمر قتلمو بستند
با طناب و تازیونه سوی من هجوم آوردند
پیش چشم گریون اهل خونه منو می بردند
پا برهنه بی عمامه منو از خونه کشوندند
با قد خیمده من رو پشت مرکب می دووندند
بسکه درد و غصه دیدم دل خسته ام کبابه
مثل حیدر روی دستام جای زخمای طنابه
بین راه تا کاخ دشمن لعن بر امیّه
کردم
با صورت زمین که خوردم یادی از رقیّه کردم