چهارده معصوم (ع) › حضرت امام رضا(ع) › فضائل
اگه تو راهم ندی عیب نداره
اگه تو راهم ندی عیب نداره
عکس گنبد و تماشا می کنم
میرم و دور از حریمت می شینم
همونجا سفره ی دل وا می کنم
هر کسی می خواست بیاد به پیش تو
میگمش ای زائر دل مهربون
تا که رفتی تو حریم خوشکلش
سلام منو به آقام برسون
به آقام بگو که پشت در صحن
یه سگی نشسته و داد می زنه
داره گریه می کنه راهش ندی
دوونه است عشق تو فریاد می زنه
بگو که بی رمقه خسته دله
از تموم آدما رونده شده
بی کسه منتظره لطف توئه
پشت در نشسته درمونده شده
بگو که سگه داره پارس می کنه
چشم براهه تا که اربابش بیاد
نه غذا می خواد نه آب نه استخون
اون فقط نگاه صاحبو می خواد
تموم سرمایه مو جمع می کنم
همشو دونه و گندم می خرم
به بهونه ی کبوترای تو
میام یک لحظه تو صحنت می پرم
تا که گلدسته تو
از دور می بینم
وجودم می شه همش غرق شعف
منکه جز شما کسی رو ندارم
واسه من هم کربلایی هم نجف
شنیدم مهربونه امام رضا
با صفا و با مرام و با وفا
وقتی که به مادرش قسم میدی
دل تو نمی شکنه امام رضا
حالا من قسم میدم به مادرت
آقا جون قلب منو ساده کنی
بذاری همش به پیشت بمونم
شما گردنم رو قلّاده کنی