چهارده معصوم (ع) › حضرت امام رضا(ع) › فضائل
کاشکی می شد در حرم امام رضا پر می زدم
کاشکی می شد در حرم امام رضا پر می زدم
مثلِ گدای آشنا، حلقه بر این در می زدم
اینجا پناه عالمینه یا حرم امام حسینه؟
رضا گل و باغ و بهارم، رضا همه دار و ندارم(2)
کاش می شد کبوتر صحن امام رضا بودم
مشغول اشک و ناله و زمزمه و دعا بودم
کنار ایوون طلایش یه لحظه می شدم فدایش
رضا گل و باغ و بهارم، رضا همه دار و ندارم(2)
امام رضا هم خوبا هم بدا رو دعوت می کنه
ناز گدا رو می خره، با او رفاقت می کنه
زوّارشو تحویل می گیره سوا نکرده می پذیره
رضا گل و باغ و بهارم، رضا همه دار و ندارم(2)
مهربون مهربونا، از همه مهربون تره
می دونه من کیَم، ولی آبرومو نمی بره
رخصت میده دورش بگردم انگار که من گناه نکردم
رضا گل و باغ و بهارم، رضا همه دار و ندارم(2)
غیر امام رضا، کسی ضامن آهو نمی شه
حتی شتر هم ناامید از کرم او نمی شه
به زائرش داده بشارت سه
مرتبه میاد زیارت
رضا گل و باغ و بهارم، رضا همه دار و ندارم(2)
بس که آقا مهربونه به من زیادی رو داده
می خواسته رسوام نکنه هی به من آبرو داده
مهربونه به روم می خنده به روی کسی در نمی بنده
رضا گل و باغ و بهارم، رضا همه دار و ندارم(2)
خدا کنه اجازه ی عرض ارادتم بده
به این ارادت شب و روز همیشه عادتم بده
یه شب در این حرم بمونم بالای سر نماز بخونم
رضا گل و باغ و بهارم، رضا همه دار و ندارم(2)