چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › فضائل
خدا نیاد اون روزیکه دلم ز گریه سیر بشه
خدا نیاد اون روزیکه دلم ز گریه سیر بشه
به غیر کوی فاطمه جایی دیگه اسیر بشه
بیاید برا عیادت مریضه ی علی بریم
می ترسم آی گریه کنا خدا نکرده دیر بشه
کسی دیگه تو مدینه سراغشو نمی گیره
امام اون خونه نشین خودش به محنت اسیره
سینه زنای فاطمه بیاید بریم به دیدنش
دعا کنید که خوب بشه وگر نه زینب می میره
بیاید به دور بسترش سیر ببینید فاطمه رو
چرا تعجب می کنید نمی شناسید فاطمه رو
بیاید بپرسیم ز عدو نامردای بی عاطفه
به پیش چشمای علی چرا زدید فاطمه رو
میون بستر افتاده با رنگ و روی پریده
بلای عشق حیدر و با دل و با جون خریده
نفس نفس که می زنه خونم یاد از کنج لبش
خدا علی چی کشیده او رو به قبله خوابیده
علی دلخسته اگه روی کبود و ندیده
ولی صدای سیلی رو میون کوچه شنیده
گیرم که با چادر خود فاطمه رو شو بگیره
ولی تو چادر که نهان نمی شه قد خمیده
دیگه به مرگش راضیه انا الیه راجعون
باقی او اون نمونده جز یه مشتی پوست و استخون
دل علی کباب شده خدا به دادش برسه
همش میگه با فاطمه نرو نرو پیشم بمون