چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › فضائل
روز اول که به دنیا اومدم
روز اول که به دنیا اومدم
من خاطر خواه حسین تو بودم
قلب کوچیکم به مهر تو تپید
خون توی رگام به عشق تو دوید
اسم بابای تو رو تا شنیدم
طعم مهربونیاتو چشیدم
منو با تو مادر
آشنا می کرد
تنهائیهامو با تو دوا می کرد
گل یاس جانمازش تو بودی
غم و غصه هاشو کم می نمودی
وقتی که بوی گل یاس می پیچید
موقع نماز مادر می رسید
مادرم می گفت که یاسها غریبند
بعضیهاشون تو جوونی می میرند
مادرم می گفت گل یاس عزیزه
حیفه از شعله ی آتیش بسوزه
حیفه که اسیر نامردا بشه
حیفه که با ضربه ای کبود بشه
گل یاس رو نباید زخمی کنند
یا که با لگد ز شاخه بچینند
من زیر چادر نماز گوش می دادم
کوچولو بودم و سینه می زدم
مادرم یادم می داد فدات بشم
مث ذره های خاک پات باشم
آرزو داشت که سیاه پوشت بشم
همیشه غلام حلقه گوش باشم
اگه چه اینا رو اون یادم داده
می دونم که کار تو همه بوده