چهارده معصوم (ع) › حضرت امام رضا(ع) › فضائل
تو غریب الغربائی، تو معین الضعفایی
تو غریب الغربائی، تو معین الضعفایی
تو شفیع دو سرایی، تو ولی نعمت مایی
تو رئوفی تو عطوفی، تو رضایی تو رضایی
تو غریب الغربائی، تو معین الضعفایی
پر زند مرغ دلم در حرمت همچو کبوتر
به شهان ناز کنم تا که شوم سائل این در
گل احمد گل زهرا پسر موسی جعفر
چه شود گر که به من گوشه ی چشمی بنمایی
تو غریب الغربائی، تو معین الضعفایی
غم نا گفته ی دل را تو شنیدی تو شنیدی
تو به دست کرمت ناز گنه کار کشیدی
آمدم قبر تو بوسیدم و رفتم به امیدی
که شب اول قبرم تو به دیدار من آیی
تو غریب الغربائی، تو معین الضعفایی
جز تو نشنیده ام ای پادشه عالم امکان
که شود پادشهی ضامن آهوی بیابان
چه شود ای حرمت کعبه ی دل قبله ی ایمان
که مرا هم سر کویت بپذیری به گدایی
تو غریب الغربائی، تو معین الضعفایی
ای به چشم همه چون سیل روان اشک
عزایت
یابن زهرا چه کنم گر نکنم گریه برایت
به چه جرمی جگرت پاره شد ای جان به فدایت
تو که فرزند جگر پاره ی پیغمبر مایی
تو غریب الغربائی، تو معین الضعفایی
سینه می سوخت به هر محفلت ای یوسف زهرا
چه ستم ها که نشد با دلت ای یوسف زهرا
میزبان تو شده قاتلت ای یوسف زهرا
جان عالم به فدات این همه مظلوم چرایی
تو غریب الغربائی، تو معین الضعفایی
تو و آن حجره ی در بسته و آن رنگ پریده
به جگر شعله به لب زمزمه چون مار گزیده
دو عزادار تو معصومه و زهرای شهیده
ای که از أُم و أَب و خواهر و فرزند جدایی
تو غریب الغربائی، تو معین الضعفایی