چهارده معصوم (ع) › حضرت امام جواد (ع) › قبل از شهادت
معبود من خدای من ای حیّ داورم
معبود من خدای من ای حیّ داورم
دیگر به لب رسیده نفس های آخرم
همچون رضا به حجره ی در بسته جان دهم
در شهر غربت از پدرم ارث می برم
در بسته ، دل شکسته ، بدن خسته از ملال
این غم کجا برم که مرا کشت همسرم
ای امّ فضل می شنوی ناله ی مرا
یک جرعه آب چیست؟ که ریزی به حنجرم
رویم بود به قبله و چشمم بود به در
ای کاش نازنین پسرم بود در برم
طاقت نمانده تا بزنم دست و پا دگر
بهتر که دست و پا نزنم نزد مادرم
از سوز زهر و سوز عطش سوخت جان من
آبم نداد قاتل و شد آب پیکرم