چهارده معصوم (ع) › حضرت امام جواد (ع) › شهادت
عزیز جان رضایی، تو اوج شور و صفائی ...
عزیز جان رضایی، تو اوج شور و صفائی، تو مروه ای تو منا
دلم شده حرم تو، بگیرم از کرم تو، برات کرببلا
نگاه با محبتت، دل منو جلا میده
به عشق تو امام رضا، برات کربلا میده
به قلبم، به جانم، به چشم من نور عین
شده این، دل من، کبوتر کاظمین
واویلا واویلا واویلا واویلا(3)
بدون عذر و بهانه، به دست مَحرم خانه، پاره شده جگرش
به اوج شور جوانی، نه طاقتی نه توانی، زند صدا مادرش
او ناله می کرد کنیزا، فریاد شعف می
زدند
ناله می کرد که تشنه ام، ولی اونا کف می زدند
کسی نبود جواب بده، به سوز و آه و ناله ها
ناله می کرد وای جگرم، می زد به حجره دست و پا
نه آبی، نه یاری، نه خواهری در برش
درونِ، صداها، صدای وای مادرش
واویلا واویلا واویلا واویلا(3)
داغ غم او چه بسیار، خیره شده به در انگار، دو چشم تیره و تار
شبیه مادر خسته، بیاد پهلو شکسته، به یاد درب و دیوار
تا یاد مادر میومد، یادش میومد این غمو
می گفت خدا لعنت کنه، اون که تو کوچه زد تو رو
یه دیوار، یه کوچه، یه مادر دلغمین
یه نامرد ، یه بانو، که گشته نقش زمین
واویلا واویلا واویلا واویلا(3)