چهارده معصوم (ع) › حضرت امام جواد (ع) › شهادت
تموم دو عالم به سر و سینه می زنن ...
تموم دو عالم به سر و سینه می زنن از این غم عظمی
آخه داره پر می کشه از این دار فنا یوسف زهرا
غربت توی چشاشه، رفتن تنها دعاشه، هادی ذکر لباشه
باغش بدون برگه، انگار موقع مرگه، عالم غرق عزاشه
الهی من غریبم(4)
شراره ی زهر سوز جگر و تشنگی شدن همدم آقا
خدا توی جنت روضه می گیره برای ماتم آقا
قلبم اسیر درده، دشمن هلهله کرده، آقام به شور و شینه
دیگه از جهان سیره، تشنه داره می میره، گریه اش برا حسینه
الهی من غریبم(4)
لحظه های آخر شده دلش غرق غم و تاب و تب دلبر
با لبای خشکش می خونه برا لب خشک شه بی سر
زینب داره می بینه، دشمن به روی سینه، مادر آهی کشیده
پیش دیده ی زهرا، روی خاکای صحرا، رأس شاهی بریده
الهی من غریبم(4)