چهارده معصوم (ع) › حضرت امام هادی(ع) › ولادت
دلا در خانه ی ابن الرّضا ابن الرّضا ...
دلا در خانه ی ابن الرّضا ابن الرّضا را بین
چراغ و چشم زهرا و علیّ مرتضی را بین
ز انوار رخ ابن الرضا روشن فضا را بین
فروغی دلنشین و دلربا و جانفزا را بین
عروس حضرت زهرا بهار شادی آورده
برای شیعیان امشب امام هادی آورده
دو چشم دل ز هم بگشا که حُسن داد گر بینی
در ابناء بشر آیینه ی خیرالبشر بینی
در آغوش جواد ابن الرضا قرص قمر بینی
بیا تا نخل سر سبز ولایت را ثمر بینی
دوباره شیعه را از نور حق دل منجلی آمد
که از سوم محمد در جهان چارم ولی آمد
فروغ حُسن غیب ذات حقّ سبحانه پیدا شد
یگانه لاله ی ریحانه را ریحانه پیدا شد
همه گیرید جان بر کف رخ جانانه پیدا شد
به گرد شمع رویش یک جهان پروانه پیدا شد
زمین، در سینه خورشید خداوندت مبارک باد
جواد ابن الرضا میلاد فرزندت مبارک باد
موحّد گشته دل با یاد بسم ا... ابرویش
زبور، انجیل و قرآن را بخوان در مصحف رویش
جواد ابن الرضا چون شاخه ی گل می کند بویش
دل پیغمبران یکسر اسیر طُرّه ی مویش
چه خوانم مِهر یا مه یا چراغ انجمش خوانم
همان بهتر که خود ابن الرضای دومش خوانم
به سیرت مظهر واجب به صورت صورت امکان
به رخ والشمس و مو والیل و دل عَرشِ استَوَی الرَّحمن
فیوضاتش رسد هم بر ملک پیوسته هم انسان
عبارات و کلام روح افزایش اخ القرآن
به بازار ولایت یوسف زهراست این مولود
یم دو گوهر است و دُرّ نه دریاست
این مولود
علی نام و محمد صورت است و بوالحسن طینت
بیانش دُر، دلش دریا، کفش باران، دمش رحمت
کلامش نور و مهرش دین و حبش معنی طاعت
ولی خالق منان امام عالم خلقت
امامت جاودان از او قیامت را امان از او
حقیقت را زبان از او طریقت را نشان از او
به کویش بندگی کن خواهی ار عبد خدا گردی
بخوان اوصاف او تا با پیمبر هم صدا گردی
مبادا لحظه ای در عمر خود از او جدا گردی
بکوش انسان که در خط تولایش فدا گردی
بقا خواهی فنا در مکتب سرخ ولایت شو
جمال هادی آل محمد بین هدایت شو
خرد را آبرو با آبرویش بستگی دارد
وجود عالم هستی به مویش بستگی دارد
حیات جاودان بر آب جویش بستگی دارد
شفای دردها بر خاک کویش بستگی دارد
وجود ما به مِهر آن امامی مفتخر گردد
که شیر وحشی از آهو به گردش رام تر گردد
زهی بحری که همچون عسکری در دل گهر دارد
زهی ماهی که از خورشید رویی خوب تر دارد
به پیشانی فروغ حجت ثانی عشر دارد
به صلب خویش مولانا امام المنتظر دارد
سلام ما به ابناء و به آباء گرام او
خوشا آن کس که شد آن هادی عترت امام او
خوشا آنکو کنار تربتش اشک رجا دارد
شرار ناله، سوز سینه، حال التجا دارد
بدل حال مناجات و به لب ذکر دعا دارد
خداوندا دلم پیوسته شوق سامرا دارد
امامی کز نگاهش درد انس و جان دوا گردد
عجب نبود که «میثم» هم از او حاجت روا گردد