چهارده معصوم (ع) › حضرت امام مهدی (ع) › فضائل
بیا و درد هجران محبان را مداوا کن
بیا و درد هجران محبّان را مداوا کن
نگاهی از کرم بر چشم های بسته ما کن
تمام آفرینش بی تو باشد، جسم بی جانی
بیا با یک نگه، بر خلق، اعجاز مسیحا کن
بیا از غربت جدّت بگو، با مردم عالم
بیا و چشم ما را، از سرشک سرخ، دریا کن
بیا دست یداللهی، برون از آستین آور
طناب خصم را، از دست های عمّه ات وا کن
کنار علقمه با مادر مظلومه ات زهرا
دو چشم خویش را دریا، به یاد چشم سقا کن
سر بالای نی، آوای قرآن، خنده ی شادی
بیا دروازه ی ساعات و زینب
را تماشا کن
بیا! با اشک کن، همچون عموی خویش، سقّایی
بریز از دیده خون و گریه بر اولاد زهرا کن
بیا بیرون بکش از حنجر شش ماهه، پیکان را
پسر که ذبح شد از تیر قاتل، فکر بابا کن
بیا تشییع کن با نوجوانان، نعش اکبر را
به اشک دیده ی خود، شستشوی ماه لیلا کن
بریزد خون «میثم» تا به خاک پای یارانت
بیا او را برای روز جانبازی، مهیا کن