چهارده معصوم (ع) › حضرت امام مهدی (ع) › فضائل
هزاران جمعه رفت و نیست دیگر باورم بی تو
هزاران جمعه رفت و نیست دیگر باورم بی تو
نگردد باز صبح جمعه ای، چشم ترم بی تو
دوایش را نمی خواهم شفایش را نمی خوانم
اگر عیسی ابن مریم پا گذارد بر سرم بی تو
ز هنگام ولایت پیشتر هم بود معلومم
که باشد تلخ تر از زهر، شیر مادرم بی تو
ز هر رکن حرم، سنگ ملامت بر سرم بارد
اگر یکبار بر دیوار کعبه بنگرم بی تو
به امید ظهورت زنده بودم، زندگی کردم
الهی جان نیاید لحظه ای در پیکرم بی تو
سزد تا همچو شیطان رانَد ابراهیم با سنگم
اگر در حجر اسماعیل هم رو آورم بی تو
به صبح جمعه سوگند ای امید روزهای من
غروب جمعه گردد شام غربت باورم بی تو
به روح مادرت زهرا به دست خود کنم دورش
اگر روح الامین چون روح آید در برم بی تو
بیا یابن الحسن صبحی بدم بر شام هجرانم
که شب ها از چراغ انجمن، تنها ترم بی تو
نگاهی کن به «میثم» تا که همچون میثمِ مولا
فراز دار هم از جان شیرین نگذرم بی تو