چهارده معصوم (ع) › حضرت امام مهدی (ع) › فضائل
یک عمر انتظار کشیدم نیامدی
یک عمر انتظار کشیدم نیامدی
دل از حیات خویش بریدم نیامدی
پشتم شکست و پای ز ره ماند و قد خمید
کوه فراق بردم و دیدم نیامدی
مانند یک نهال که در باد خم شود
از درد انتظار خمیدم نیامدی
از صبر و بردباری و از طاقت و توان
چیزی نمانده غیر امیدم نیامدی
در چنگ احتضار فتادم ز انتظار
زخم زبان ز هر که شنیدم نیامدی
طاقت ز دست دادم و صبرم، تمام شد
دل را به جای
جامه دریدم نیامدی
گفتی بسوز، سوختم از آتش فراق
گفتی بنال، ناله کشیدم نیامدی
دیگر میان خانه به دوشان عَلَم شدم
از بس که در قفات دویدم نیامدی
دندان نهاده بر جگر و صبر کرده ام
پیوسته پشت دست گزیدم نیامدی
من «میثمم» که مانده ز درد فراق تو
روز سیاه و موی سفیدم نیامدی