چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › فضائل
مادر من حبیبه ی داور است
مادر من حبیبه ی داور است
مادر من شفیعه ی محشر است
مادر من عصمت کبری بود
مادر من انسی حورا بود
مادر من کوثر جوشان دین
مادر من بحر خروشان دین
مادر من دخت رسالت بود
مادر من کفو ولایت بود
مادر من ام ابیهاستی
مادر من یاور مولاستی
مادر من رایحه ی یاس بود
مادر من باغ پر احساس بود
مادر من مام امامت بود
مادر من باب شفاعت بود
مادر من محور ایمان بود
مادر من یار ضعیفان بود
مادر من روح صمیمیت است
مادر من زمزمه ی غربت است
مادر من ذکر جلی بود و بس
مادر من عشق علی بود و بس
مهدیم و ناله زن کوثرم
آه چه آمد به سر مادرم
آه بیا باده ی غم نوش کن
روضه ی مادر ز پسر گوش کن
روضه ی پژمردن و نیلی شدن
خسته دل از ضربت سیلی شدن
روضه ی جانسوز در سوخته
قصه ی میخ و جگر سوخته
پشت در سوخته در حال غش
سوخت مرا ناله ی یا مهدیش
بغض علی داشته ها آمدند
مادر ما را همگی می زدند
خصم علی را سوی مسجد کشید
مادر ما در پی او می دوید
فاطمه و پهلوی خونبار او
قنفذ و شلاق شرر بار او
یار علی از نفس افتاده بود
مادر من فاطمه ، جان داده بود
حل نشده برایم این مسأله
چرا لگد زد به زن حامله