خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
من کی ام طفل دبستان حسین
من کی ام طفل دبستان حسین
سبزه ی ساحت بستان حسین
او بود بنده ی فرمان خدا
من کی ام بنده فرمان حسین
من کی ام محرم آل عصمت
مُحرم کعبه عرفان حسین
اوست آیینه ی انوار خدا
من کی ام آینه گردان حسین
او حسین است و درِ رحمت حق
من ابوالفضلم و دربان حسین
جلوه ماه بنی هاشمی ام
بود از چهره تابان حسین
اوست ابر کرم و بارانی
من یکی قطره باران حسین
پسر اُمّ بنینم اما
دست پرورده احسان حسین
ساقی تشنه شهیدم اما
زنده از گردش چشمان حسین
پدرم شیر خدا فرموده است
پسرم! جان تو و جان حسین
حال من با سه برادر از صدق
سر نهادیم به فرمان حسین
دین ما را نپذیرد یزدان
تا نگردیم به قربان حسین
عطش و غربت و مظلومی و غم
شده اند این همه مهمان حسین
رسم قرآن به سر نیزه زدن
کرده تغییر به دوران حسین
اصغرش بود چو قرآن و زدند
کوفیان تیر به قرآن حسین
بر سر کشته اکبر بودم
شاهد سینه سوزان حسین
بعد از آنی که دو دستم شد قطع
به هواداری طفلان حسین
کاش
می شد همه اعضایم دست
تا زنم چنگ به دامان حسین
کاش تا جرعه آبی بودم
که رسم بر لب عطشان حسین
کاش چون ابر تنم می افکند
سایه بر پیکر عریان حسین