خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
می رسد از گرد راه و چشم تر دارد پدر
می رسد از گرد راه و چشم تر دارد پدر
عمه! از داغی گران گویا خبر دارد پدر
از کنار علقمه آید ولی تنها بود
تشنگی در پیش و دریا پشت سر دارد پدر
بی علمدار است و بر گردون زند آهش علم
همچو سقا کام خشک و چشمِ تر دارد پدر
شاید از مرگ عمو بشکسته پشتش کاین چنین
بر عنان دستی و دستی بر کمر دارد پدر
بر دل خونین از داغ برادر وای وای
که آتشی بر سینه از داغ پسر دارد پدر
از غم عباس و اکبر تا صف یوم الحساب
بر کمر زخمی و زخمی بر جگر دارد پدر
من نمی دانم ز سوز
جان او کز هر طرف
باز بر گهواره اصغر نظر دارد پدر
بچه ها دیگر نیارید از عطش حرفی به لب
کز همه سوز عطش را بیش تر دارد پدر
بچه ها در پیش بابا ناله کمتر سر کنید
کز غم هر یک ز ما داغی دگر دارد پدر
شد دعای آب ما را مستجاب اما دریغ
جای آب از بهر ما اشک بصر دارد پدر
ای "مؤید" از حریمش گر جدا ماندی تو باز
زین چکامه بهر تو برگ سفر دارد پدر