خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
بین گلا من استم فدایی گل یاس
بین گلا من استم فدایی گل یاس
سند خونه دل خورده به نام عباس
دل من از ازل بر سر زلفش اسیره
حتی عیسی بن مریم ازش حاجت می گیره
مادرم گفته بر من درس و مشق ابوالفضل
ز طفلی داده بر من شیر عشق ابوالفضل
میگم هر دم همیشه بدونید أیها الناس
منو دیوونه کرده قد و بالای عباس
خدا خاک و گل من رو ولایی سرشته
سر در سینه من ابوفاضل نوشته
برق چشای عباس بود چو برق الماس
عالم و کرده مجنون خم ابروی عباس
نه فقط مرتضی بل که جهان عاشق اوست
لقب پهلوونی بخدا لایق اوست
صورت بی مثالش قبله عالمینه
جای خون تو رگ او مهر و عشق حسینه
چون علی تا نداره تو دستش ذوالفقاره
منصب نوکری او برامون یه افتخاره
شکر لله شدم مست ز می عشق دلدار
ذکر لالایی من مددی یا علمدار