خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
عباس کیست قبله ی دل کعبه ی ولاست
عباس کیست قبله ی دل کعبه ی ولاست
عباس شمع جمع شهیدان کربلاست
عباس ماه چار امام و دو فاطمه
عباس نور دیده ی اولاد مصطفاست
عباس یک مدینه ادب یک جهان حیا
عباس یک شهید ، نه ، یک کربلا وفاست
عباس یار و یاور و سقای اهل بیت
عباس شیر بیشه ی سرسبز نینواست
عباس تشنه بود و به دریا نمود ناز
عباس آب شد ز عطش آب را نخواست
عباس ریخت آب روان را به روی آب
عباس گفت جام عطش آبروی ماست
عباس از دو دست و سر و جان و تن گذشت
عباس قد برای شهادت نمود راست
عباس زمزم جگر تشنه ی حسین
عباس مروه ای است که ثاراللّهش صفاست
عباس دست یار ولایت ز کودکی
عباس دوستدار امامت ز ابتداست
عباس دست پرور شیر خدا علی است
عباس دست و بازو و شمشیر مرتضاست
عباس
آرزوی لب خشک تشنگان
عباس پاسدار حرمخانه ی خداست
عباس آنکه در ادب و در وفا یکی است
عباس آن که پشت حسین از غمش دوتاست
عباس در قلمرو ایثار سرفراز
عباس از سیکنه خجل تا صف جزاست
عباس و آب هر دو خجل از لب حسین
عباس و نهر علقمه دو اسم دلرباست
عباس کیست آیه ی والشمس و القمر
عباس کیست سوره ی والّلیل و الضحی است
«میثم» بگیر دامن عباس را به دست
عباس از تمام خلایق گره گشاست