خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
علم به دست علمدار دلبری کرده
علم به دست علمدار دلبری کرده
تمام هستی من را قلندری کرده
علم به دست علمدار می کند غوغا
ببین شدم متحیر ز هیبت مولا
علم به دست علمدار شد ستون دین
عمود خیمه ی عالم ستون فولادین
علم به دست علمدار می بَرَد قلبم
دَرِ سرای ابوالفضل تا ابد کلبم
علم به دست علمدار چون پَرِ کاه است
نظاره گر به دو دستش نگاه ا... است
علم به دست علمدار ما همه مستش
نگو علم که جهان است مویی بر دستش
علم به دست علمدارِ ماه پیشانی
همو که کرده به قلب زمانه سلطانی
زمانه بر سر جنگ است یا ابوفاضل
مدد ز غیر تو ننگ است یا ابوفاضل