خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
تو گل ام البنینی رشته ی حبل المتینی
تو گل ام البنینی ، رشته ی حبل المتینی
بر رخ من دیده وا کن ، گو چرا نقش زمینی
کرده ای از غم هلالم ماه من
قتلگاهت گشته قربانگاه من
یا ابوفاضل علمدار حسین(2)
ساقی دشت بلایی ، مظهر عشق و وفایی
پس چرا پشت و پناهم ، کرده ای عزم جدایی
تو علمدار سپاهم بوده ای
پس چرا اینگونه خاک آلوده ای
یا ابوفاضل علمدار حسین(2)
پشتم از داغت شکسته ، داغ تو بر دل نشسته
بین برادر را کنارت ، با دلی غمگین و خسته
گوئیا تنها نبودی دلبرم
آید اینجا بوی زهرا مادرم
یا ابوفاضل علمدار حسین(2)