خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
الا ای در بهشت دلم نگار من بهار من
الا ای در بهشت دلم نگار من بهار من
در اوج بی قراری ها تو آرام و قرار من
کجایی ای علمدار و سپه سالار و یار من
خزان شد ز ذکر یا اخای تو ای گل بهار من
الا ای حبیبم قرارم شکیبم
ببین بی تو ای گل غریبم غریبم
ابوالفضل ابوالفضل (2)
چرا غلطان بخاک و خون شده قدّ رسای تو
کجا افتاده مشک آب کجا مانده لوای تو
سراپا سوختم و دیدم دو دست ز تن جدای تو
دو چشمت چشمه ی
خون شد بمیرم من برای تو
گل از شاخه کندند ، دلم پاره کردند
زجا خیز عزیزم ، که بر من نخندند
ابوالفضل ابوالفضل (2)