خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
ای سرو صنوبر شکسته
ای سرو صنوبر شکسته
شد چشم و تو هر دو بسته
برخیز و ببین شکسته پهلو
پهلوی شکسته سر نشسته
از داغ تو قلبم ، بشکست ابوالفضل
افتاده ای از اسب ، بی دست ابوالفضل
مژگان ز چه می نهی تو بر هم
گر آب نبرده ای مخور غم
بشنو که ز سکینه دم گرفته
عباس عموی خوب عالم