خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
من سائل دست تو می مانم ابوالفضل
من سائل دست تو می مانم ابوالفضل
هر روز و شب ذکر تو می خوانم ابوالفضل
من غیر دستان قلم گردیده ی تو
حلال مشکلها نمی دانم ابوالفضل
در پیش زینب بارها با تو حسین گفت
ای آیت الکرسی قرآنم ابوالفضل
زینب به چشمان سیاهت خیره می شد
می گفت ای خورشید تابانم ابوالفضل
ای قد و بالای تو را قربان عزیزم
داغت نبینم سرو بستانم ابوالفضل
از عشق تو زینب سر شوریده دارد
بر روی ماهت شمس زهرا دیده دارد
دیوانه ام کرده غمت آقا ابوالفضل
آن موی خم اندر خمت آقا ابوالفضل
مویب کلیم ا... مجنون گشته دارد
تکیه به چوب پرچمت آقا ابوالفضل
عیسی نهاده سر به دیوار حریمت
تا زنده گردد از دمت آقا ابوالفضل
عالم ز هم می پاشد و بر هم بریزد
یا یک صدای محکمت آقا ابوالفضل
ای سینه ها روشن ز عشق اتشینت
زینب گرفتار صدای دلنشینت
بر نعره ی تکبیر تو ا... اکبر
بر ضربت شمشیر تو ا... اکبر
عکس خدا قاب است در چشم ملیحت
بر چشم خورده تیر تو ا... اکبر
ای تکسوار عرصه ی میدان چو حیدر
بر غرّش چون شیر تو ا... اکبر
نقش جمالت را به لوح دل نوشتم
بر هیبت تصویر تو ا... اکبر
کشور گشای ملک دلهای حسینی
بر عشق عالمگیر تو ا... اکبر
تا که خدا هست و خدایی می نماید
دستان تو مشکل گشایی می نماید