خاندان عصمت (ع) › حضرت ابوالفضل(ع)
ای دل آب از سرشک دیده ات دریای خون
ای دل آب از سرشک دیده ات دریای خون
وی دو چشم نیم بازت تا ابد سقّای خون
نخل های نینوا را داده آب
از اشک چشم
لاله زار کربلا را کرده ای صحرای خون
گرچه روزی نیست همچون روز خونین حسین
روزها را کرده ای هر روز عاشورای خون
ساقی بزم شهادت، تشنه جام عطش
سینه ات کانون آتش، دیده ات صهبای خون
زمزم چشم تو را تا گشت جاری اشک سرخ
گشت چشم هاجران، از تشنگی دریای خون
اشک سرخ و چهره سرخ و پای تا سر گشته سرخ
بر تن پاکت، مبارک، این همه دیبای خون!
وقف ثارالله کردی، دست و چشم و جان و سر
پا فشردی، ایستادی، همچنان تا پای خون
خون بازوی تو در رگ های دین جاری بود
تا قیامت با شهادت کرده ای احیای خون
خون سر، سیمای عاشق را کند زیبا، ولی
یافت زیبایی ز ماه عارضت، سیمای خون
"میثم" ازخون جبین، صورت بشو عبّاس وار
آری آری خوش بود، بر روی عاشق، جای خون