خاندان عصمت (ع) › حضرت زینب(س)
بر سر نیزه سری ، نگران زینب است
بر سر نیزه سری ، نگران زینب است
ذکر وا محمدا ، به زبان زینب است
گفت ای پاره بدن یوسف زهرای منی
نور دیدگان و یاد آور بابای منی
ده تسلی تو به من روح مسیحای منی
نام تو شفای این ، دل و جان زینب است
گو چگونه غم جانسوز تو باور بکنم
خاک بر سر کنم و شال عزا سر بکنم
چون فراموش علی اکبر و اصغر بکنم
اشک خون روانه از ، دیدگان زینب است
منکه از کودکی خویش پرستار توأم
تا بود عمر مرا یاور و غمخوار توأم
در اسارت به ره شام علمدار توأم
موسم اسارت ، کاروان زینب است
تو انیس دل و این سینه ی سوزان منی
تو چراغ شب غم نور دو چشمان منی
باغبان همه گلهای گلستان منی
خشک از باد خزان ، گلسِتان زینب است
تو بمن بگو چرا رفته
به نیزه سر تو
از دم تیر و سنان غرقه بخون پیکر تو
بر سر نعش تو بر سینه زنان دختر تو
دختر تو همنوا ، با فغان زینب است
گرد این رأس پر از خون تو پروانه شوم
چون بیاد آورم آن نعش تو دیوانه شوم
من پس از تو بخدا با همه بیگانه شوم
بعد تو خرابه ها ، آشیان زینب است
تازیانه چو زند دشمن تو دختر تو
می شنیدم که ز دل صیحه زند مادر تو
خیز و از جا و ببین بی کسی خواهر تو
بسته در بند ستم دستان زینب است