پیوستن طفلان زینب(س) به کاروان

از 28 رجب که کاروان امام حسین(ع) به سمت مکه و کربلا حرکت کرده بودند هنوز 2 منزل نگذشته بودند که دیدند دو سوار می آیند زینب(س) می دانست که آنها کیستند. امام حسین(ع) به عباس(ع) فرمودند : برو ببین آنها کیستند؟ تا جلو آمد دید دو تا بچه های زینبند آمدند خدمت دایی حسین و نامه ای که دست خط پدر بود به دایی دادند که نوشته بود : حسین جان من بیمارم نمی توانم کربلا بیایم ولی دو فرزندم و ثمره ی قلبم را پیش تو می فرستم تا باعث سرافرازی من و مادرشان باشند.

آمدند خدمت مادرشان زینب ، دایی ما را رد کرد و فرموده که نمی گذارم میدان بروید شما کوچک هستید ولی مادر شما می دانید اگر ما بمانیم می میریم.

یک وقت دیدند زینب دارد می خندد. بچه ها گفتند: مادر چرا می خندی؟ فرمود: من رمز راضی کردن حسین را می دانم. گفتند: چیست مادر. زینب فرمود: زود بروید و بگوئید دائی جان تو را به پهلوی شکسته ی مادرت اجازه بده ما میدان برویم.