خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
غم به سر شد، شبم سحر شد، خدا
غم به سر شد، شبم سحر شد، خدا
ماه خرابه، روی پدر شد، خدا
خبر به عالم دهید
ماه منیرم دمید
دوای دردم رسید
پدر! سلامٌ علیک
مسافرم از سفر رسیده، خدا
ز شیرخواره، خبر رسیده،
خدا
خون خدا آمده
مونس ما آمده
ز کربلا آمده
پدر! سلامٌ علیک
چو غنچه بگشا، دهان خشکت پدر
که من ببوسم، لبان خشکت پدر
فدای تو دخترت
شود فدای سرت
این سر بی پیکرت
پدر! سلامٌ علیک
ای گل زهرا تو را ببویم پدر
به اشک چشمان، رخت بشویم پدر
تو میهمان منی
نه بلکه جان منی
روح و روان منی
پدر! سلامٌ علیک
کجاست دستت، در این اسیری پدر
که دخترت را به بر بگیری پدر
به سینه دارم غمی
نشین کنارم دمی
نوازشم کن کمی
پدر! سلامٌ علیک
چو سایه ات بر سرم نبوده است پدر
ز تازیانه تنم، کبود است پدر
فسرده حالم ببین
شکسته بالم ببین
چون نی بنالم ببین
پدر! سلامٌ علیک