خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
شام غم گنجی که در ویرانه دارد
شام غم گنجی که در ویرانه دارد
گوهری از اشک مظلومانه دارد
دختر کریم است، کارش عظیم است
گوهر یتیم است، جانم رقیه
بسته احرام رسالت در اسارت
کرده با خون جگر غسل زیارت
دارد از دادار، با سر دلدار
وعده دیدار، جانم رقیه
یک دل کوچک کجا و آن همه غم
یک سه ساله آه و سیصد سال ماتم
تیره روزی ها، غم فروز ی ها
خیمه سوزی ها، جانم رقیه
خار صحرا تیر غم در پا و در دل
داغ هجر کودک شش ماهه بر دل
دیده تر گشته، در به در گشته
خون جگر گشته جانم رقیه
پا به پای عمه و مادر دویده
روز و شب دنبال سرهای بریده
با دل پر خون، پا ز ره گلگون
خاطر محزون، جانم رقیه