خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
چه عجب صفای خونه پر زدی به این ویروونه
چه عجب صفای خونه پر زدی به این ویروونه
خیلی وقت بود که دل من داشت برای تو بهوونه
ای هلال عمه زینب هنوز خاکستری هستی
زینت دوش پیمبر تو طبق بستری هستی
آرزوم بود که بشینم لحظه ای رو دومن تو
دستامو حلقه کنم من باز به دور گردن تو
میدونم که دیگه باید تو این آرزو بمیرم
آخه هیچ جوری نمی شه سر تو بغل بگیرم
ملک الموت دلِ از این دنیا بردنم نداره
آخه دخترت جونی برای جون سپردن هم نداره
هر چی جون داشت به تن من دست تازیانه برده
خیلی وقته دختر تو جز کتک هیچ چی نخورده