خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
شب است و خورشید و خرابه و من
شب است و خورشید و خرابه و من
سرِ پدر گرفته ام به دامن
من و دو چشم پرستاره تو و گلوی پاره پاره
یا ابتا آجرک الله
ماه به خاکستر نشسته بابا
پیشانی ات چرا شکسته بابا
سر تو را به بر بگیرم دعا کن ای پدر بمیرم
یا ابتا آجرک الله
در خیر مقدم اشک و ناله دارم
از زلف خون گرفته لاله دارم
من که همای بام عرشم خاک خرابه شده فرشم
یا ابتا آجرک الله
من روضه خوان کوچک حسینم
طفلم و لیکن کودک حسینم
اینجا حسینیه شام است برلب من خنده حرام است
یا ابتا آجرک الله
اگر چه ما را لحظه ای امان نیست
قرآن بخوان اینجا که خیزران نیست
قرآن بخوان تا بزنم من بوسه به جای چوب دشمن
یا ابتا آجرک الله
هدیه من دو چشم پرستاره
سوغات تو گلوی پاره پاره
زلف رقیه لاله گون است محاسن توغرق خون است
یا
ابتا آجرک الله
شکر خدا که ما به هم رسیدیم
رخسار هم در این خرابه دیدیم
سکینه می کند نظاره بر این گلوی پاره پاره
یا ابتا آجرک الله