خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
تو سینه ام دوباره پر شده بوی لاله
تو سینه ام دوباره پر شده بوی لاله
دلم تو دست یک غنچه ی سه ساله
سه ساله ای که عشق دختر پادشاهه
اسمش رقیه هست و نور چشامه
خدا میدونه بنده و سگ رقیه هستم
ز جام لاله ی حسین همیشه مست مستم
یا رقیه مددی مددی مددی بی بی جان (2)
بمیره هر که خواسته تو رو ازم بگیره
که بی رقیه قلبم ز غم می میره
آخه ز روز اول دلم بپاش اسیره
که بی رقیه عالم دلش می گیره
تا جون دارم بازم می گم همیشه خاک پاشم
تا می تپه دلم می گم که بنده ی نگاشم
یا رقیه مددی مددی مددی بی بی جان (2)
هر کسی شد حسینی سگ رقیه میشه
که بی رقیه عشق حسین نمی شه
چادرک نمازش قبله ی آسمونه
نور دل حسینه خدا می دونه
ستاره حسینه و تو آسمون هستی
رقیه دختر حسین خدای می پرستی
یا رقیه مددی مددی مددی بی بی جان (2)
تو آسمون مستی ستاره ی حسینه
واسه عموش ابوالفضل نور دو عینه
با اون نگاه معصوم تو سینه خونه کرده
دل منو با عشقش دیوونه کرده
منم رقیه مست تو ز هست توست هستم
میگم جلی به عالمین سگ رقیه هستم
یا رقیه مددی مددی مددی بی بی جان (2)
اومدی و با چشمات دلم رو کردی غارت
دیگه برام نمونده یه خواب راحت
منو رسوند به جایی که پیش پات بمیرم
بازم بگم رقیه تا جون بگیرم
سه ساله ی پریّون قدش مث کمونه
کبوده عارض اون خدا میدونه
کی دیده روی لاله نشون تازیونه
رو گونه رد سیلیّ وحشیونه
کاشکی بودم تو کربلا بجات کتک
می خوردم
ز غصه ی پاهای آبله ایّ تو می مردم
یا رقیه مددی مددی مددی بی بی جان (2)