خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
چه طفلی چه طفلی که پیر عالمین است
چه طفلی چه طفلی که پیر عالمین است
سراپا سراپا همیشه شور و شین است
به زهرا به حیدر ضیاء هر دو عین است
گل عشق گل عشق گل عشق حسین است
ملائک ملائک همه مست سبویش
کواکب کواکب بخندند به رویش
شب قدر شب قدر دخیل تار مویش
بود چشم دو عالم به سویش به سویش
گهی عمویش او را روی دوش بگیرد
گهی عمه اش او را در آغوش بگیرد
دل اهل ولایت همه مست رقیه
همه هستی هستی ز هست رقیه
بگردد همه افلاک روی دست رقیه
رقیه ذکر هر لب رقیه روح مذهب
جگر گوشه ی زهرا عزیز دل زینب
رقیه گل هستی رقیه هستی گل
رقیه بلبل عشق رقیه عشق بلبل
رقیه سنبل نور رقیه نور سنبل
رقیه یا رقیه بود ذکر توسل
رقیه جان اصل است رقیه اصل جان است
که او عمه ی کوچک به صاحب الزمان است