خاندان عصمت (ع) › حضرت رقیه(س)
بنگر ، خرابه شده پُرِ ناله
بنگر ، خرابه شده پُرِ ناله
یه صدا میاد صدا ناله
گریه می کنه یه سه ساله یه سه ساله یه سه ساله
امشب ، زمین و زمان با ناله
هر شهر و هر کوچه و خانه
گریه می کنه با سه ساله با سه ساله با سه ساله
بابا ، بیا ، دستی بکش رویم
بیا ، ببین ، سپید شده مویم
یا ابتاه ، چه کسی یتیم کرد؟(3)
بابا ، دنیا بی تو تاریک و سرده
تموم تنم پُرِ درده
میگن بابات بر نمی گرده نمی گرده
نمی گرده
بابا ، مردم کوفه چقدر پستند
دستای سه سالتو بستند
پهلوم و بابا بشکستند بشکستند بشکستند
به زانو ، هام ، دیگه توونی نیست
طفلی ، چون من ، قدش کمونی نیست
یا ابتاه ، چی کسی یتیمم کرد؟(3)
شوری ، شده تو خرابه بر پا
به گریه و ناله و آوا
طفلی می گرده پی بابا پی بابا پی بابا
بنگر ، خرابه ی شام شده غوغا
توی طبقی سر مولا
همه گرفتند شور زهرا شور زهرا شور زهرا
عمه ، بیا ، مسافرم آمد
بابا ، ی من ، با پای سر آمد
یا ابتاه ، چی کسی یتیمم کرد؟(3)
با تو ، دل آسمون می لرزه
دل کهکشون می لرزه
دنیا بی شما نمی ارزه نمی ارزه نمی ارزه
حاتم ، پیش کرم شما خاره
جبرئیل پیشت کم میاره
بابا رو پاهات سر میذاره سر میذاره سر میذاره
بی بی ، ببین ، غلام تو هستم
جون ، عموت ، رها نکن دستم
یا ابتاه ، چی کسی یتیمم کرد؟(3)