خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اصغر(ع)
از کفم چاره شده پاره شده گلوی مه پاره
از کفم چاره شده پاره شده گلوی مه پاره
مادر بنشسته کنون با دل خون کنار گهواره
رنگ طفلم پریده است ، اشک خود را مکیده است
نشسته غم به دلم ، ز روی تو خجلم
ای غنچه ی پرپر ، لای لای علی اصغر
تا که هستم پسرم من ز تو شرمنده ام
با دستم پشت حرم قبر ترا کنده ام
تو آخرین سرباز منی ، تو بهترین همراز منی ، به اوج تنهایی
دوچشم مستت رفته بخواب ، به من نمی گویی تو جواب ، علی لایی لایی
از چه در تاب و تبی تشنه لبی ای طفل خاموشم
ای مرغ بسته پرم ای پسرم مکن فراموشم
گریه هر سو می کِشدم ، خنده ی تو می کُشدم
تو بود و هست منی ، به روی دست منی
مکش علی تو زبان ، دگر به دور دهان