خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اصغر(ع)
ای گل ای گل گل پرپر من
ای گل، ای گل، گلِ پرپر من
نور نور
دیده ی تر من
لایی لایی لایی لایی اصغر من (2)
آتش این داغ سینه سوز بر همه ما سوی زند
لرزه افتاده بر زمین آسمان ناله ها زند
مثل این صحنه صحنه ای دیده ی کس ندیده است
روی دست پدر به خون کودکی دست و پا زند
میدان میدان میدان غرقه خون است
دلها دلها از غم لاله گون است
لایی لایی لایی لایی اصغر من(2)
آن طرف تر ز خیمه ها مادرش غرقه سوز و آه
با دو چشمان منتظر سوی میدان کند ناگاه
ناگهان لطمه زد به خود دید از آن سو که غرقه خون
کودکش را پدر غمین می برد پشت خیمه گاه
مولا مولا چه شد نازنینم
بگذار بگذار تا او را ببینم
لایی لایی لایی لایی اصغر من(2)
زیر گرما ز تشنگی رنگ رویش پریده بود
طفل ششماهه از عطش اشک خود را مکیده بود
نوک تیر سه شعبه ای بوسه زد بر گلوی او
پر شد از خون سینه اش حنجری که دریده بود
غنچه غنچه در خون آرمیده
لبخند می زد با حلق دریده
لایی لایی لایی لایی اصغر من(2)