خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اصغر(ع)
طفل سر مست منی ، که روی دست منی
طفل سر مست منی ، که روی دست منی
خود تو دانی پسرم ، همه ی هست منی
تو که با چشم ترت غربت من را دیدی
پس چرا با لب خشکیده به من خندیدی
لایی لایی پسرم (2)
من گرفتم به برت ، چیده شد بال و پرت
دیده بگشا و ببین ، مانده تنها پدرت
ای جگر گوشه ی بابا جگرم سوزاندی
پیش من بسکه زبان دور دهان گرداندی
لایی لایی پسرم (2)
رفته چشم تو بخواب ، منتظر مانده رباب
کن تماشا پدرت ، از خجالت شده آب
من که سر تا به قدم سوزم و آه و دردم
با چه رویی پسرم من به حرم برگردم
لایی لایی پسرم (2)