چهارده معصوم (ع) › حضرت فاطمه (س) › قبل از شهادت

در رهگذار غصه دل قاصدک گرفت

قبل از شهادت غزل ریتم یکدست
در رهگذار غصه دل قاصدک گرفت
ز آن کوچه ای که بال و پرش را ترک گرفت
دیو سیاه فتنه که تندیس کفر بود
آمد میان کوچه و ره بر ملک گرفت
عمری اگر چه بر سر خوانش نشسته بود
دیدی چگونه حرمت نان و نمک گرفت
فریاد خشم بر سر حورا کشید و بعد
از دست او قباله ی باغ فدک گرفت
دستش به روی ام ابیها بلند شد
در کوچه اش دوباره به باد کتک گرفت
چرخید دور خویش و زمین خورد ای دریغ
گاه شکستنش همه ی نه فلک گرفت
سر باز کرد زخم تن تازه بسته اش
جاری ترین شد و ز سماء تا سمک گرفت
از جای محض خاطر حیدر بلند شد
از شانه ی حسن همه ی ره کمک گرفت
شاعر
ناشناس
منبع
بایگانی

اشعار مشابه