خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
نفس بکش ستاره ی امیدم
نفس بکش ستاره ی امیدم
کشون کشون تا کنارت رسیدم
پاشو ببین دارن به من می خندند
انگار نه انگار پدر شهیدم
دشمنم، ضربه ی کاری رو زده
پسرم، داغ جوون خیلی بده
زودتر از من، علی عمّه اومده
تو پسر بزرگمی، تو مَحرم دل منی
حالا که اینجوری شدی، دیگه تو قاتلمی
مرگ تو سر تا بپامو سوزونده
یه جای سالم رو تنت نمونده
شبیه یک آینه ی شکسته
تنت تموم صحرا رو پوشونده
جای داغ تو، به روی جگره
بیابون پر از، علی اکبره
تشنه لبم ای گل نازنینیم
کنار تو روی خاکا می شینم
مثل معما شده
پیکر تو
توی عبا پیکر تو می چینم
جلوی چشمای این نامحرما
آبروم در خطره پاشو
عمه رو ببر میون خیمه ها