خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
ای بسمل بی سر شده، ای لاله ی پرپر
ای بسمل بی سر شده، ای لاله ی پرپر
ای شبه پیغمبر
مثل زره گشته تنت از نیزه و خنجر
ای ثانی حیدر
پاشیده از هم پیکرت ای نازنین پیکر
بابا علی اکبر
جاری شده خون از سرت وای از دل بابا
ای لاله ی لیلا واویلا واویلا(2)
ای لاله گون از خون تو گشته رخ زردم
بی تو همه دردم
از اشک چشمم دسته گل بهر تو آوردم
دور تو می گردم
نقش زمین شد عاقبت نخلی که پروردم
خون بر جگر کردم
شد چشم پدر از گریه چون دریا
ای لاله ی لیلا واویلا واویلا(2)
ای لاله ی وحی از چه رو در خاک صحرایی
تو جان بابایی
سیاره ی امید بابا ماه زهرایی
خورشید طاهایی
قرآن آیه آیه از شمشیر اعدایی
صد پاره
اعضایی
چون بنگرم در موج خون بر این قد و بالا
ای لاله ی لیلا واویلا واویلا(2)
خون گشته از زخم جبین جاری به سیمایت
از تیغ اعدایت
چون لاله ی پرپر ز هم پاشیده اعضایت
خونین سراپایت
تر گشته از خون دهن خشکیده لب هایت
شرمنده بابایت
لب تشنه ات کردم جدا از خود در این صحرا
ای لاله ی لیلا واویلا واویلا(2)
مهمان کوفه بودم و حقم ادا کردند
با من چه ها کردند
اعضای فرزند مرا از هم جدا کردند
او را فدا کردند
آهنگ قتل اکبرم را یک صدا کردند
محشر به پا کردند
بعد از تو بابا خاک عالم بر سر دنیا
ای لاله ی لیلا واویلا واویلا(2)
یارب تو تنها آگهی از این دل زارم
ای حی دادارم
با داغ فرزندم وصالت را خریدارم
ای بهترین یارم
دست دعایم سوی تو تنها رود بالا
ای لاله ی لیلا واویلا واویلا(2)