خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
از حرم بر آمد سیمای پیمبر
از حرم بر آمد سیمای پیمبر
اکبر چو کمر بست در جدال اکبر
بانوان برآشفتند وا علی علی گفتند
ای وای علی جان
آیه های قرآن بالای سرش بود
پاره های قرآن در دوروبرش بود
یک قافله دل با او این بود نبی یا او
ای وای علی جان
در قفای آن ماه یک فلک ستاره
می رفت و حسینش می کرد نظاره
هی خداخدا می کرد بر او دعا می کرد
ای وای علی جان
نور چشم لیلا رفت و نور چشمش
جان شد ز تنش دور در حضور چشمش
عمه اش به سر می زد ناله از جگر می زد
ای وای علی جان
رفت و باز برگشت اظهار عطش کرد
خواهشِ کمی آب او از پدرش کرد
سوخت حاصل بابا خون کرد دل بابا
ای وای علی جان
یاس
باغ یاسین لاله گون بیامد
غرق بوسه ها رفت، غرق خون بیامد
مجروح نی و دشنه گرمازده و تشنه
ای وای علی جان
حرفی که پدر زد از بیان اکبر
بنهاد زبان را در دهان اکبر
اینگونه لبش بوسید وزعلی نظر پوشید
ای وای علی جان
بوسیدش و گفتش در وداع جانسوز
برگرد که سیراب می شوی تو امروز
ای مست رسول الله از دست رسول الله
ای وای علی جان
برگرد ولیکن ای فانیِ فی الله
در برابر من قدری تو برو راه
دست حق تو را حافظ اکبرم خداحافظ
ای وای علی جان