خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
ای خدا ای خدا پسرم می رود
ای خدا ای خدا پسرم می رود
نور چشم ترم اکبرم می رود
کودکان من همگی گریان ، زینب آورده آینه قرآن
نونهال دلم تشنه پژمرده است
دور لبهای او بین ترک خورده است
نبود در تن طاقتم دیگر ، حیف از این دسته گل که شود پرپر
پسرم آمدم دیده وا کن ببین
اینقدر پیش من پا مکش بر زمین
سخنی گو با پدر پیرت ، بشکند دستی که زده تیرت
بسته بر من دگر راه چاره شده
دفتر عمر من پاره پاره شده
قلب من از غم ولوله می کند ، دشمن استاده هلهله می کند
ترسم از داغ تو جان دهد پیش ما
عمه ات غرقه خون گر ببیند ترا
پسرم بر خیز پدرت تنهاست ، اینکه می گرید مادرم زهراست