خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
شد چشم تر من پر خون
شد چشم تر من پر خون ، لیلا ز غمت شد مجنون
چه شود به رویم بار دیگر دیده بگشایی
شدم از تماشای تو ای گل من تماشایی
گل پرپر - علی اکبر(2)
گه بوسه ز رخ گه ز لبت می گیرم
از جان جهان بعد تو بابا سیرم
برخیز و ببین آمده جانم بر لب
گر عمه نیاید ز غمت می میرم
گل پرپر - علی اکبر(2)
داغ تو نشسته بر دل ، خندیده به اشکم قاتل
تو که روی ماه و گیسوی خم در خمی داری
ولی همچو زهرا مادرم عمر کمی داری
گل پرپر - علی اکبر(2)
تو غرق غم و شور و نوایم کردی
با این لب خشکیده صدایم کردی
دیگر نتوانم که ز جا بر خیزم
برخیز و که محتاج عصایم کردی
گل پرپر - علی اکبر(2)