خاندان عصمت (ع) › حضرت علی اکبر(ع)
امشب ای ساقی به شور و شینم
امشب ای ساقی به شور و شینم
که می شود جلوه گر ماه عالمینم
گدای کوی علی اکبرحسینم
از پی اش گذرکنم ، بر
او نظر کنم
رو به در میکده ی ، علی اکبر کنم
امشب جامی رندانه خواهم
می از دست جانانه خواهم
سر و جان بریزم به پای او
همه ی زندگیم فدای او
گدای سبوی ، پابست اویم
با گریه گویم ، علی اکبر
آسمان دلم امشب پر از نور است که از ره دلبر آید
بیقرارم که تمثال رخ طاها علیِ اکبر آید
مست و بی پروایم امشب ، مجنون روی زاده ی لیلایم امشب
ای نسیم عشق ترانه سر کن
شبانه از وادی میکده گذر کن
سبو بدستان دیوانه را خبر کن
لاله ی حسینی و ، عزیز حیدر است
بهترین شقایق ، بهشت داور است
بود علی اکبر و عزیز حیدر شبه پیغمبر
فرشتگان در شور و شینند
مبهوت زاده ی حسینند
مدینه شده آینه بندان
عزیز فاطمه بود خندان
بود شکر حق زینت هر لب
تصدق دهد عمه اش زینب
به غم ره ببندید ، یاران بخندید
آنرا پسندید ، که او خواهد
علی جان(2) مولا علی
حبّ تو ای گل زهرا بود دار و ندارم
دارم امّید گل حیدر دم آخر حسینی جان سپارم
عاشق شور آفرین است ، نواده ی ناز امیرالمؤمنین است